Samra Halilović: 8372 nije samo broj

Juli je, deseti juli. Sutra ispraćamo devetnaest (19) duša kojima je nasilnim putem oduzet život. Sutra ispraćamo mladost, iskustvo, nečije sinove, kćeri, nečiju braću, nečije očeve. Sutra ispraćamo devetnaest duša koje su svoj život završile prerano. Sutra ispraćamo devetnaest tabuta s posmrtnim ostacima žrtava genocida, koji su ubijeni u julu. Sutra ispraćamo devetnaest neispričanih priča čiji je kraj prekinuo nasilni tok monstruoznosti. Ispraćamo devetnaest ljudskih neispunjenih želja, sreće, ljubavi, povremene žali kada život nanese nedaće na grbu čovjeka. Sutra devetnaest neispričanih radosti odlazi. Devetnaest porodica će nebroj puta osjetiti oštar mač kroz grudi, osjetiće da se lomi. A lom, tugu, neprespavane noći, duboki uzdah porodica je više od dvije decenije ispunjavala svakim danom. A kada julska noć padne, prisjete se one vremenske vrućine iz 1995., pa im ova postaje toliko hladna, jer su ljudska srca ljeta 1995. stala i stao je jedan grad.

26 godina, tih dugih 26 godina bol je najprisutniji osjećaj ovih devetnaest porodica. 

Foto: Srebrenica memorial center

Vejsil (Abdulah) Hamzabegović (rođen 1939.)

Muhidin (Mujo) Mehmedović (rođen 1977.)

Fikret (Ramiz) Kiverić (rođen 1978.)

Ramiz (Rizvo) Selimović (rođen 1951)

Esnaf (Zurijet) Halilović (rođen 1976.)

Zilha (Edhem) Delić (rođena 1971.)

Muamer (Osman) Mujić (rođen 1976.)

Mehmed (Mustafa) Beganović (rođen 1947.)

Hajro (Ramo) Aljić (rođen 1944.)

Jusuf (Hajro) Aljić (rođen 1967.)

Zajim (Mujo) Hasanović (rođen 1968.)

Asim (Husejin) Nukić (rođen 1971.)

Azmir (Aziz) Osmanović (rođen 1979.)

Nezir (Rešid) Dautović (rođen 1969.)

Ibrahim (Suljo) Avdagić (rođen 1950.)

Jusuf (Adem) Halilović (rođen 1948.)

Salih (Džanan) Džananović (rođen 1955.)

Meho (Salih) Karahodžić (rođen 1939.)

Husein (Ibrahim) Kurbašić (rođen 1932.)

I ovo su samo njihova imena i prezimena. Zamislite sada ovih devetnaest imena kakve su priče stvarali, kakve bi stvorili, čemu su maštali, čemu su se nadali.

 Esnaf (Zurijet) Halilović, Muamer (Osman) Mujić, rođeni 1976. – godište su moje majke. Zar da jedan Esnaf i jedan Muamer sa svojih 45 godina kojih bi imali danas, nisu imali mjesta na ovom dunjaluku. Zar je njihov život toliko nebitan, mali, sitan, da nisu imali pravo da dočekaju svojih sada 45. Zamislite Esnafa i Muamera u životu sa 45.

Fikret (Ramiz) Kiverić rođen 1978. Zamislite Fikreta i njegov izraz lica kada sa svojih 17 godina završava svoj ovozemaljski svijet.

Jusuf (Hajro) Aljić, godište moga oca. Zar da takvog oca, jakog kao stijenu sada neko nema? 

Zar da Vejsil, Muhidin, Fikret, Ramiz, Esnaf, Zilha, Muamer, Mehmed, Hajro, Jusuf, Zajim, Asim, Azmir, Nezir, Ibrahim, Jusuf, Salih, Meho, Husein nemaju osnovnog prava, zar su njihova imena i prezimena bila presudna, zar je biti drugi i drugačiji bilo presudno? Znam da ste se vjerovatno umorili čitajući njihova imena, ali Muhidin, Fikret, Esnaf, Muamer, Asim, i Azmir se sigurno nisu sa svojih 24, 19, 18, 17, i 16. godina umorili od života, da bi im život bio oduzet.

Zamislite tek 8372 priče, koje su se stvarale i koje bi se stvorile. Takvim pričama nasilno je ispisan kraj. O tim pričama bi sada mogli pisati i oni, ali o njima sada nažalost pišemo mi.

Juli je, deseti juli. Sutra ispraćamo devetnaest (19) duša kojima je nasilnim putem oduzet život. Sutra ispraćamo mladost, iskustvo, nečije sinove, kćeri, nečiju braću, nečije očeve. Sutra ispraćamo devetnaest duša koje su svoj život završile prerano. Sutra ispraćamo devetnaest tabuta s posmrtnim ostacima žrtava genocida, koji su ubijeni u julu.

8372 nije samo broj.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *